Blog: Recruitment een “vak” apart

23 mei 2019

“Later als ik groot ben, word ik recruiter!” Ha, dat heb ik nou nog nooit gehoord… Het komt vaker neer op: “ik ben er per toeval ingerold”. Toch komt recruitment in (bijna) ieder bedrijf voor maar ken ik weinig professionals die hier concreet voor zijn opgeleid. Recruitment is daardoor meestal niets meer dan aangeleerde competenties. Wat maakt recruitment dan een vak?

Niet iedereen ziet direct het nut in van Recruitment. Veel hiring managers denken dat ze zelf geschikte kandidaten kunnen vinden. Er was dan ook geen gerichte recruitment MBO, HBO of WO opleiding zoals voor human resources*, finance of marketing.

Zonder opleiding heb ik, net als vele andere recruiters, het recruitment vak op de learning by doing manier, onder de knie gekregen. Ik kwam uit het wetenschappelijke onderzoek en had weinig kaas van “het bedrijfsleven” gegeten. Voor mijn ontwikkeling als recruitment professional, werd mij destijds verteld dat het voldoende was om het FD goed bij te houden, eindeloos cv’s en Linkedin profielen te screenen en deze te bespreken met senior collega’s. Dit moest dan leiden tot het (onder begeleiding) spreken van potentiële interessante kandidaten. Geen training, geen cursus, maar learning by doing!

Ook leerde ik bijvoorbeeld als Recruitment Consultant dat collega’s onderling met elkaar praten over het benaderd worden door recruiters. Het is dus geen goed idee om alle medewerkers van één afdeling tegelijk te benaderen. Doe je dat wel? Dan kan het zo maar zijn dat je én de manager én de HR manager én directeur op je dak krijgt… Dat was een pittig dagje (in mijn eerste weken) en met rode wangen legde ik de telefoon steeds neer. Hierna wist ik wel hoe je omgaat met weerstand en ontevredenheid ?.

Daarnaast spreek je als recruiter ontelbaar veel mensen en is het de bedoeling dat je kritische vragen durft te stellen, een spiegel durft voor te houden en advies kan geven. Hierdoor komt het wel eens voor dat iemand boos wegloopt of in huilen uitbarst. Ik heb eens een kandidaat gesproken die een mooi CV had, maar aan tafel niet kon overbrengen wat en hoe ze het heeft gedaan. Toen ik hierop doorvroeg en aangaf dat ze hier best trots op mag zijn, vond ze dat ik haar pushte om op te scheppen en werd ze zo boos dat het gesprek staakte en wegliep. Toch solliciteerde ze een jaar later weer…

Maar recruitment is meer dan CV’s screenen, professionals benaderen en gesprekken voeren. Telefonisch kan ik met gemak mijn enthousiasme overbrengen, alleen is de wereld zo digitaal geworden dat het tegenwoordig al begint bij online reuring veroorzaken. Je probeert constant mee te gaan met de nieuwe trends en ontwikkelingen. Zo zijn wij momenteel bezig met onze werkenbij website geschikt maken voor Google for Jobs, staat Simon Sinek als quote in onze vacaturetekst, willen we op Instagram laten zien hoe leuk het is om bij ons te werken en werken we ook met hashtags. Het voordeel van digitaal is dat typo’s zoals in onze hashtag #whatmakesuthick snel te corrigeren zijn. Wel nadat we hier even hard om hebben gelachen.

Het sollicitatieproces en de beleving ervan speelt ook een belangrijke rol in het aannemen van nieuwe collega’s. Op verschillende wijze proberen we mensen te laten proeven aan onze organisatie. Zo organiseerden we voorheen een “meat & greet”; een informele kennismakingsavond waar je onder het genot van een (vega) burger kan kennismaken met onze inkoopadviseurs, die vertellen over hun ervaringen. De beschuldiging dat we hiermee de vleesindustrie stimuleren en dit tegen de beweging in is van de maatschappij, komt dan ook hard aan. In eerste instantie reageer je defensief, want het is toch een leuke woordgrap? Wij houden wel van een beetje zelfspot en humor, maar heeft dit ons aan het nadenken gezet over waar we voor staan en hoe we willen over komen. Hierdoor gaan we nu een eigen gemaakte PubQuiz houden.

Als recruiter heb je dus elke dag verschillende petten op voor het aannemen van de juiste professionals. Het uitzetten van de juiste campagnes, verbeteren van het sollicitatieproces en de beleving ervan, naast het hunten en voeren gesprekken nemen veel extra tijd in beslag. Het is dan ook de vraag of hiring managers deze rol, naast hun eigen functie, op zich kunnen nemen. Wat betreft een opleiding, zijn de brede verantwoordelijkheden van een recruiter lastig om om te zetten zijn naar leerbare en beoordeelbare vakken. Er komen namelijk ook nog zo veel soft skills bij kijken, die niet allemaal uit een boek te leren zijn. Ik zie recruitment dan ook als een vak apart, wat nog vol in ontwikkeling is en (zelfs met de komst van artificial intelligence) voorlopig niet weg te denken is.

* Avans Hogeschool biedt tegenwoordig wel een minor recruitment aan onder de opleiding Human Resources Management.

Jessica Brouwer

Onze vorige blog gemist? Lees hier de blog van onze collega Bas Vliegen.